Het is wat, om als 'stadse wieven' ineens de beschikking te hebben over 21.000 m2 tuin. Je zou er al moe van worden bij het idee... Wij merken echter dat we het heerlijk vinden om buiten bezig te zijn – wellicht is dat ook een van de belangrijkste redenen om naar Frankrijk te verhuizen. Het buitenseizoen is hier veel langer – de echte winter duurt meestal maar 3 maanden, december, januari en februari. In maart is het vaak al volop lente, en de zomer loopt vaak tot ver in november door, al zijn de nachten dan wel echt koud. Na het werk duiken wij samen met Kosi en Badu de tuin in en doen ons best om er wat van te maken. Er echter wel voor te waken dat we nog tijd over houden voor alle andere leuke dingen!
2 oktober 2010
De dag dat... ons brave moestuintje ontmanteld is en helemaal op de kop gezet door buurman Pascal...
Het zag er natuurlijk hartstikke goed uit naar stadse begrippen, het keurige gebiedje dat we met behulp van Kùr hebben omheind. En maar spitten... Tjonge jonge, het is hier echt wel even een ander soort grond dan die heerlijke Nederlandse aarde! Je hebt bijna dynamiet nodig om een plantgat te maken, laat staan dat je een moestuin wil beginnen... Dus we waren superblij met de aanbieding van de achterburen om de boel eens goed te bewerken met een tractor. Hek weer weggehaald, alle planten eruit, en omroeren maar!
9 oktober 2010
Nadat de hele boel was omgewerkt met de tractor, moest het allemaal wat fijner gemaakt worden. Dus kwamen Pascal (de zoon van de achterburen) en Roland (huisvriend van de achterburen) met hun 'motobineuse', door Oerlemans de roerbrommer genoemd, om die enorme kloeten wat fijner te maken. Dat lijkt zo simpel, maar zelfs Pascal, een beer van een vent, had moeite het ding in bedwang te houden. Het zag er daarna al een heel stuk beter uit, maar toen zei Roland: 'Il faut enlever les pelottes...': de losgewroete graspollen moeten weggehaald worden, anders groeit alles weer vast. Gevolg: een dag bukken en kloeten in de kruiwagen gooien. Beneden in 'de punt' zitten nog gaten genoeg, dus hup met de kruiwagen 100 meter naar beneden!
Nog even over Roland: ik schat hem rond de 70 jaar oud. Heeft heel zijn leven bij Desmartis gewerkt in Bergerac, als tuinman. Weet werkelijk àlles over (moes)tuinen en ook nog eens een keer over onze tuin, want die heeft hij heel lang bewerkt. Van jongsaf aan weet hij niet beter of je tuiniert 'met de maan'. Biologisch-dynamisch pur sang, zonder geitenwollensokken-gedoe. Hij vindt het geweldig om zijn kennis door te geven, dus krijg ik moestuinles van hem. Fantastisch. Les 1: 10 november moet de knoflook geplant worden.
Vanaf onze heuvel zien we een mooie boerderij in de verte, 'Kijk,' zegt Roland liefdevol, 'daar ben ik opgegroeid met 'Papa et Maman'. Ik heb hem beloofd een mooie foto te maken als het minder mistig is.
Inmiddels is de hele moestuin hermetisch afgesloten met 30 centimeter ingegraven gaas (met dank aan Pon en z'n gravertje). Alleen bij het poortje moeten we nog een plank ingraven zodat de konijnen daar niet onderdoor kunnen. Het gaas staat nog lelijk, wiebelig. Gaan we nog regelen. Hebben van die mooie ouderwetse houten-paaltjes-hekken in gedachten, maar die zijn nogal duur, dus daar wachten we gewoon nog even mee.
Verder hebben we de tuin ingedeeld in vakken met paadjes ertussen. Lekker overzichtelijk, daar houden wij (ik) van. Echter: ik ben er wel achter gekomen dat – hoewel de grond flink bewerkt is – het spitten een vréselijke klus blijkt. Ik voel er heel veel voor om om te schakelen naar de Makkelijke Moestuin. We gaan in ieder geval proeven doen met bakken aan de zijkant.
In het midden staat een mooie amandelboom die we van Katrien en Jeroen gekregen hebben. Die staat al vol met knoppen. Achterin staan twee druivenstokken, een witte en een blauwe, kadootjes van Ansje. Verder nog drie artisjokplanten (waarvan eentje van Leo en Mariëtte). Linksachter een veldje knoflook en rode uien (nee maar: zelf gekocht!) en aan de andere kant staan vaste kruiden zoals selderij (van de achterburen gekregen), peterselie, bieslook en lavas (die laatste is zelfs nog van de Frans Halsweg!). Later in het seizoen gaan we die verder aanvullen. O ja, en ik heb tuinbonen gezaaid, ook al gekregen: van Claude en Daniëlle van La Lèdre.
In de kas staan alle stekken. Bijna alles heeft het overleefd! Er staan stekken van oleander (de moederplant gekregen van Le Couderc voor het nieuwe huis), rozen (moederplant van Arjen en Leideke), heel veel rozemarijn (nog steeds nakomelingen van de inmiddels overleden rozemarijn naast de barbecue op La Gare Blanche), vlinderstuik (jaja, Harries: Buddleya!!), her en der 'gestolen' stekkies, wilgen (idem), vijgen (idem) en vlier en laurier (uit eigen tuin). De salies zijn getrokken uit zaad van de salie van La Gare Blanche, daarvan hebben we trouwens ook nog 3x munt en een paar rozen en seringen. Verder een hele zwik tijmplanten, uit zaad van Hans en Monique. Last but not least: een stuk of wat aardbeienplanten van de plant van Ansje, waar afgelopen zomer Rik de Kikker in woonde. En nu we het er toch over hebben: ook onze hele fruitboomgaard zijn Kadootjes geweest, Kadootjes met een hoofdletter, omdat we er erg blij mee zijn!
Een belangrijk persoon wil ik niet vergeten: Joke. Van haar komen alle bloempotjes waarin wij naar hartelust kunnen zaaien en stekken. Bovendien staan er van haar twee inmiddels flink gegroeide lindeboompjes, die wij ooit van haar als stek gekregen hebben.
Het leuke van al die uitgegroeide gekregen planten is dat we nu ook zelf uit kunnen delen, op een heleboel plaatsen staan ook onze nakomelingen te pronken! De ruilhandel tiert welig.
Het is nu eind februari en onze handen jeuken. Ook Liesbeth krijgt steeds meer lol in de groenste hoek van onze tuin. Soms is er nog nachtvorst en voor sommige dingen moeten we echt nog geduld hebben. Plannen maken. Vanmiddag gaan we lekker even 'tuinshoppen' in Bergerac.
Je eigen website maken!