De bouw

1 augustus 2009

"Ça-y-est" zeggen de Fransen dan, het is zover, klaar. De poort is er, als letterlijk sluitstuk van de bouw. Heerlijk. Niks geen gedoe meer rond het huis. Natuurlijk moeten er nog 1000 dingetjes afgemaakt worden, maar geen betonmolens meer en dat soort gevallen. We kunnen beginnen met de tuin, en da's ook heel hard nodig. Eerst opruimen, dan zaaien en planten.

Wat was het leuk om een huis te bouwen als het zo goed gaat als dat het ging. Het is dat het zo'n fijn huis is op zo'n waanzinnig mooie plek, anders zouden we het zo weer doen.

We kunnen nu weer het 'gewone' leven gaan leiden en ons verhaal van ons leven in La Douce France gaat voortaan weer verder onder het kopje 'Belevenissen'.

Dank voor alle aandacht, steun en lieve woorden tijdens de bouw op deze site. Het was zo gezellig om dat te delen. Zelfs via zo'n afstandelijk middel als internet voelden we de betrokkenheid van onze trouwe site-bezoekers.

Last but not least: de droogmolen is al 5 keer omgewaaid. Die gaat dus de deur uit. In plaats daarvan komt er zo'n gezellig ouderwets ding met lijntjes tussen palen bij de moestuin, die dit najaar op de planning staat.

24 juli 2009

Het letterlijke sluitstuk van de bouw is onze slotgracht, waar de poort moet komen. Nait wilde niet eerder komen voordat wij stenen en poort in huis hadden en het gat gegraven was. Nou zijn wij redelijk gehaaid in het snel regelen van dingen*, dus ook dit was zo gepiept. Zo snel had ie er niet op gerekend en nu zitten we dus al twee weken met een slotgracht voor de deur. Juun kan er niet over, dus die wordt dagelijks twee keer er over heen gedragen. Maar morgen komt dan eindelijk onze metselaar beton storten en de eerste steen plaatsen van het laatste bouwwerk.

* behalve internet dan, zie volgende stukje...

24 juli 2009

Eigenlijk begint het verhaal al eind maart en het heeft doorgelopen tot eind juni. Telefoon aanvragen. Ja, doe maar het duurste abonnement met alle garanties en vrij bellen en monteurs aan huis. Dan denk je dat het goed moet komen...

Afijn, 'en bref':

6 april zou monteur komen. Heb ik afgebeld, want nog geen stroom. Ben op 6 april toevallig op Montaut: hallo monteur! Nee, snap ik ook niet, ik heb afgebeld. Monteur: is maar goed dat ik er ben, want u heeft een paal nodig. Een telefoonpaal. O. Die moeten we bestellen, duurt 6 weken. O. Bestel dan maar meteen.

3 dagen later: telefoontje. Hallo, ik ben mevrouw Die-en-Die en ik ga Alles Voor U Regelen. O, wat fijn. Kunt u dan ook zorgen dat die paal z.s.m. komt? Welke paal? Nou, die die monteur bestelt heeft. Nee hoor, daar weet ik niks van. Er is geen paal besteld. O. Kunt u die dan alsnog z.s.m. bestellen. Tuurlijk. Over 6 weken staat ie er. Fijn.

3 weken later (ik word hier ook steeds slimmer): Hallo mevrouw Die-en-die met Madame Oerlemàns, hoe'st met m'n paal? Loopt alles nog op schema? Welke paal bedoelt u? Nou, die paal die inmiddels heel lang geleden besteld is en ik ben een klein bedrijfje en heel erg afhankelijk van internet en nou kom ik in de problemen en het is toch al crisis en hoe moet dat nou en u had beloofd dat u mij zou helpen en ik ben zo blij met uw hulp en kunt u alstublieft al uw goedheid aanwenden om mij nog op tijd van een paal te voorzien? (ja... zo werkt dat in Frankrijk) Nou mevrouw Oerlemàns, ik ga Alles Voor U proberen Op Tijd Te Regelen. Wat geweldig mevrouw, duizend maal dank! Hoera hoera. Volgende dag (!): Mevrouw Oerlemàns, ik heb het geregeld. 10 juni a.s. heeft u èn uw paal èn wordt u aangesloten. Jippie! Dus de verhuisdatum werd vastgesteld: nu kon er toch niks meer fout gaan?

Zorgeloos beleefden wij het vooruitzicht van de verhuizing. De paal kwam begin juni: binnen een kwartier stond ie er. Hoera! 9 juni bellen de buurjongens op: France Telecom staat voor de deur. Een dag te vroeg! Ik schiet direct met m'n autootje naar Montaut. Oui oui oui, ze waren toch in de buurt dus was het handiger om het die dag te doen. De draad wordt getrokken, met een telefoon uit het bakkelieten tijdperk wordt de lijn getest en oui, ça marche. Wat geweldig! Maar: hoe zit het nu met mijn internet? Ja zegt die kabeltrekker. Daar weet ik niks van. Mijn werk is u aan te sluiten en dat heb ik bij deze gedaan. Oeps. Ik voel al nattigheid.

De 10e gaan we eerst verhuizen, maken die geweldige verhuiswandeling en drinken 's avonds een glaasje champagne. De volgende dag mevrouw Die-en-die bellen: geen gehoor. Heeft zeker een daggie vrij. Ondertussen bellen wij iedereen trots en hangen uren aan de lijn: we bellen toch gratis (dachten we). Maar afijn, mevrouw Die-en-die blijft onbereikbaar, dus dan maar naar de hulpdienst gebeld. Bonjour, vous êtes Mr. Perignard de Périgueux? Nee, ik ben Madame Oerlemàns. Nietes, want u belt met zijn lijn. Nietes, dit is mijn lijn. Net gekregen. O. Dat klopt dan niet want dit nummer staat op naam van Mr. Pérignard uit Périgueux. Maar wat is uw probleem? Nou, ik wil graag internet. Ja, dat moet u dan aanvragen. Ja, dat heb ik eind maart al gedaan. O. Maar ik kan u wel een livebox sturen, dan heeft u internet. Nou graag dan. Wanneer is ie er dan? Begin volgende week. Pff.

En wat denk je: tuurlijk komt die livebox niet. Weer bellen. Madam Die-en-die is nog steeds niet bereikbaar. De algemene helpdesk wel. Bonjour, Mr Pérignard! potverdorie, weer dat hele verhaal dat ik iemand anders z'n nummer heb. O, heeft u een livebox besteld? Ja, en die is er nog niet. Nee dat klopt, want die is niet verzonden, want die is niet besteld. Wàt!?!?! Maar heeft u geen Orangeshop in de buurt, daar kunt u er zo een ophalen. %$#@^&*(!!!!!

Ik naar Bergerac. In de rij. Net als in NL bij de KPN-winkel. En ze hebben daar ook altijd het allernaarste personeel van het heelal. De 'ontvangstmevrouw': Goedendag mevrouw, want komt u doen? Nou, ik kom m'n livebox halen. Hoezo? Nou, ik heb internet besteld (een heel duur pakket) maar ik krijg niks en nergens gehoor. We kunnen u die livebox wel meegeven maar dan heeft u er misschien wel twee en dan moet u dubbel betalen. Wat?!?!? O u bent zakelijke klant? Dan moet u even wachten op die collega daar. (nou ja, even...) Stinkt uit z'n mond, heeft net gerookt. Akelig ventje. Zo een die z'n werk afschuwelijk vindt en dat de hele wereld laat merken. Wil niet meewerken, denkt niet mee. Wat had ik hem graag geschopt eigenlijk. Oh, u bent MR Pérignard uit Périgueux... Het is niet te geloven. Wat gaat ie doen: mevrouw Die-en-die bellen! En mij vertellen dat die er niet is en dat ie dus niks voor mij kan doen. Slik, dit kan toch niet? Heeft mevrouw Die-en-die geen collega's? Dat weet ie ook niet, ze heeft wel een chef maar die mag hij 'zomaar' niet bellen. Na lang aandringen mijnerzijds schrijft hij een mailtje. Heel onzinnig. Vol taalfouten ook, die ik zelfs zag met mijn frans. Ook fouten in mijn telefoonnummer. Lekker handig. En nu? Tsja, wachten tot ze antwoorden. Wat?!?!?Ja. Er zit niks anders op zegt ie en haalt nonchalant zijn schouders op. Ik ga huilen, echt waar. Midden in die winkel. Dit kan toch niet? Dat kunnen ze toch niet maken!

Ik ga naar huis. Een hele middag naar z'n grootje, een desillusie rijker en in lichtelijk in paniek in verband met mijn werk. De volgende dag ga ik weer bellen. Ik ga niet nog een keer zeggen dat ik weer als Mr Pérignard werd herkend, maar het was wel zo. Tot drie keer toe. Geen spoor van Madame Die-en-die.

Totdat ik èindelijk, echt via via via en ook nog nadat iemand mij 3x verzekerd had dat alles goed zou komen bij (ik denk de enige) Orange-engel kwam. Die eindelijk eens zei: ik zie uw dossier hier. Wat een enorm zooitje hebben wij er van gemaakt en wat erg voor u. En dat al sinds maart... We gaan nu alle nummers en zaken op een rijtje zetten, en dan maken we een afspraak dat er een monteur komt om bij u alles aan te sluiten. Hoe lang dat duurt? Een week of twee. Wàt?!?!? Niet sneller? Kan ik het dan niet zelf aansluiten? Nee Madame Oerlemàns, u heeft daar recht op volgens uw abonnement...

Ondertussen koop ik een wifikaart op de Couderc en zit daar heel gezelig iedere dag in m'n blootje te mailen en internet te checken. Dan weer naar huis werken en mailtjes beantwoorden, en dan tuftuf weer naar de Couderc. Onhandig, heel onhandig, maar ook heel gezellig.

Toch maar even mevrouw Die-en-die gebeld. Ik heb dan wel een afspraak, maar dat wil ik wel ff zeker weten. Bonjour, met Madame Die-en-die. O wat fijn dat u er weer bent. Ja, ik heb vakantie gehad. Maar alles is nu toch goed geregeld?

26 juni 2009, 14 uur. Nee, zelfs 13.55 uur. Daar is Hij. Wit autootje. Hip jongetje. Bonjour. Vous êtes Madame Oerlemàns? OUI! Binnen een half uur heeft hij alledrie de computers on line. Leuk woont u hier trouwens mevrouw...

24 juli 2009

Vrijwel àlles is goed gegaan met de bouw, en als er al iets fout dreigde te gaan, dan werd het weer opgelost. Maar er is een ding wel heel verkeerd gegaan en dat is de betegeling van ons zwembadterras. Zo zonde! Die knapen hebben zo hard staan werken, maar het was waarschijnlijk veel te heet waardoor de voegen het niet houden. Er liggen tegels los en het ziet er lelijk uit. We kunnen/willen er nu niets mee, we hebben op het ogenblik helemaal geen zin in gedoe rond het zwembad en weer van die kereltjes met van die lawaaiapparaten. We gaan het er nog met Nait over hebben. zien hoe we het op gaan lossen. Het is gewoon jammer.

1 juli 2009

Hè hè, daar zijn we weer. Wat een maand hebben we achter de rug. De dagen vol met inpakken, schilderen, verhuizen, regelen, werken, Ikea-dingen in elkaar zetten enzovoorts. Geen tijd voor de site dus, en inmiddels zoveel te vertellen dat we het maar steeds uitstelden om hem bij te werken. Maar het begin is er. De verhuizing staat op de homepage. Er staan al wat foto's in het album 'de bouw' bij. Later komen stukje bij beetjes de verhalen en nog meer foto's. Want er moet hier keihard gewerkt worden. En: gevierd. Vandaag is het 1 juli, de officiële afscheidsdatum van La Gare Blanche. Slik. Eventjes maar. En dan gauw aan de champagne om dit heerlijke, fijne, mooie huis te vieren. A bientôt!

Ook 27 mei 2009

Liesbeth zag er erg tegenop, maar we hadden het eigenlijk in een vloek en een zucht voor elkaar: Ikea Bordeaux is dankzij ons verlost van maar liefst 6 volle karren Billy's, Benno's, Pax Lomen's en Malms. En natuurlijk een zwik leuke dingetjes die daar altijd aan je vingers blijven plakken. Wat een gesjouw! 4 karren bij de kassa, 2 karren nog aan de zijkant af te halen. De bus zat niet vol maar was wel heftig geladen, zwaar dat die spullen zijn! Op Montaut alles uitgeladen met hulp van Rein die er gelukkig net ook was. En na het inleveren van de bus een welverdiend biertje op een terrasje. Het moet natuurlijk wel leuk blijven.

O ja. Nu alles nog in elkaar zetten...

27 mei 2009

Joechoe! Precies 4 maanden na de aanvraag, tientallen telefoontjes en een hoop gedoe later hebben wij elektriciteit! Mede dankzij Samantha van bouwer IGC, die heel wat van die telefoontjes voor haar rekening heeft genomen. Zij spreekt Frans en Engels en kent de klappen van de zweep. Zonder haar was het nòg lastiger geworden. Het is echt ongelofelijk hoe bureaucratisch en ingewikkeld de aanvraag gaat. En uiteindelijk hebben ze in drie kwartier de meter geplaatst, de elektricien een kabeltje getrokken en het werkt.

Op de foto Liesbeth die de spotjes in de keuken test.

En nu maar hopen dat het niet te gauw gaat stormen ;-)

Ook 24 mei 2009

Naast alles wat klaar is moet er ook nog e.e.a. gebeuren. De planning: morgenvroeg komt de ERDF (Franse Nuon) de elektriciteit (eindelijk!) aanleggen. Als het goed is hebben we dus een dezer dagen stroom. 8 juni komt de keuken, tegelijkertijd met onze telefoonpaal en bijbehorende draden. Het terras bij het zwembad moet nog afgetegeld, de omheining nog helemaal gemaakt en de poort gemetseld. We moeten nog naar IKEA in Bordeaux (tot groot verdriet van Vrouw Beer, want die houdt daar helemáal niet van!). En het zwembad moet nog af, dat wordt ergens in juni. En verhuizen! Voorlopige planning: 11 juni al. En daarna: bijslapen.

24 mei 2009

Tjonge jonge, het lijkt wel of er niks gebeurt hier maar niets is minder waar. Onze site lijdt daar erg onder, maar wij hopen dat onze trouwe bezoekers het ook wel snappen. Even een update.

13 mei jl was het ècht zover: bouwer IGC leverde het huis op. Qua bouw helemaal kant en klaar. Super! Vanaf dat moment begint het allemaal nòg harder te kriebelen en willen we natuurlijk z.s.m. verhuizen. Dus naast het werk wat gewoon bij ons beiden doorgaat ieder vrij ogenblik aan het sausen, inpakken en verder organiseren. De open haard is intussen geplaatst (mooi!), het terras bij het zwembad betegeld, het huis bijna helemaal geverfd en de helft al verhuisd en... en... en... zo schiet deze site er natuurlijk helemaal bij in.

11 mei 2009

Het uur U nadert met rasse schreden en vandaag hebben we weer een stap gezet: we hebben water! Op de foto het allereerste straaltje en de loodgieter die het voor elkaar heeft gemaakt.

Verder gaat er op het laatst natuurlijk altijd het meeste mis: de vloer in de garage is er nog steeds niet maar eerder genoemde loodgieter heeft al wel het aanrechtblokje gemonteerd. Dat moet er dus weer af... Verder zou vandaag het dak geïsoleerd worden, maar de vrachtauto kon de oprit niet op, te steil. Daardoor sloeg hij steeds op een soort noodrem. Nu komen ze z.s.m. terug met twee kleinere auto's. Wel goed nieuws van de France Telecom: nadat net als bij de elektriciteit ons dossier kwijt geweest was komt de telefoonpaal nu snel (zeggen ze). Ach, wat een leuk land is dit toch!

De tuin op het noordoosten, de 'achterkant'.

7 mei 2009

Nog een paar nachtjes slapen en dan is de bouwer klaar! Aanstaande woensdag is de definitieve oplevering van de bouwer. Fantastisch! Dan zijn we er nog niet helemaal, want 20 mei komt de open haard, 21 tm 24 mei wordt het zwembadterras betegeld, 26 mei komt de elektriciteit, 2 en 3 juni de keuken en het wachten is ook nog op de telefoon, maar daar wordt hard aan gewerkt. En o ja, niet te vergeten moeten we zelf alle muren nog sauzen. Maar alles onder controle dus. Volgende week gaat de tuinman verder met de omheining en voor je het weet zitten deze twee luxe paardjes met een lekker glaasje onder de veranda!

3 mei 2009

Nait heeft woord gehouden en het gaat nu razend snel allemaal. De luiken hangen, de schilder is al bijna klaar en de grondwerker is heel druk bezig met de kabels van het huis naar de paal van de elektriciteit en telefoon en, last but not least: l'assainissement. Het heeft ons echt enige tijd gekost eer we dat zonder te struikelen uit konden spreken, maar nu ligt hij supergecontroleerd en wel in de grond. Het betreft hier overigens met een goed Nederlands woord de sceptic tank. En die heeft letterlijk heel wat voeten in aarde. Na een grondonderzoek met een heus rapport daarvan (waaruit bleek dat wij op een soort préhistorische zandbank in de voormalige Atlantische Oceaan wonen) inclusief een heel pakket aan maatregelen, 100 waarschuwingen van de burgemeester dat we ons daar echt aan moesten houden (maar waarom zouden we niet?), een nogal vervelende grondwerker (maar daarover wellicht later meer): hij ligt er. Gaande het werk 4x gecontroleerd door een jonge slimme vrouw van het waterbedrijf – type Lies' zusje Katrien, echt waar! – dus nu kunnen we naar de WC. Ware het dat dìe nog niet hangen!

23 april 2009

Jippie! Jippie!

Jippie 1 omdat de ERDF (de Franse Nuon zeg maar) eindelijk bevestigd heeft dat ze ons 26 mei a.s. aan gaan sluiten op het elektriciteitsnet. En dat is heel wat hoor, hier in het Franse land. Zelfs hun eigen organisatie waarschuwde ons dat ze een ramp waren, en dat we vooral veel moesten bellen, anders komen ze gewoon niet. Mede met hulp van Samantha, die bij de bouwer IGC werkt, is het ons nu gelukt ze voor de 26e te strikken.

Maar Jippie 2 is nog veel geweldiger! Vanavond trof ik toevallig Mr Nait op de bouw (buurman Rein had me uitgenodigd voor een wijntje en een toastje op Montaut, gezellig!) en die heeft de eindspurt ingezet! Vanaf a.s. maandag komen de schilders, de elektricien, de septic tank, de luiken, het stucwerk enzovoorts enzovoorts enzovoorts om te pogen ons half mei het huis op te leveren! Da's BIG NEWS! Hoera! Hoera! Hoera! Da's al over een week of drie! Eerst nog even met een beetje reserve, maar toch! Hoera! (Zelfs Vrouw Beer weet dit nog niet, kan niet wachten tot ze thuiskomt vanavond!)

20 april 2009

Het lijkt alsof er helemaal niks gebeurt, maar dat is niet zo hoor! We hebben alleen zo weinig tijd om alles bij te houden. Even een snelle update.

De tegelzetter is inmiddels klaar en behalve de vloeren zijn ook de wanden van de badkamers en wc betegeld. De stoppenkast hangt en op sommige plaatsen zelfs al stekkerdozen. Buiten is er een extra randje op het zwembadmuurtje gekomen en de tegels voor het zwembadterras zijn gearriveerd.

Vorige week heeft de boel stilgelegen, waarschijnlijk vanwege de Pasen. Vandaag gaan we de boel weer eens achter de vodden zitten, vooral de elektriciteit is een heel gedoe...

Het begint nu lang te duren vinden wij en we worden ongeduldig. Kunnen niet wachten tot we er eindelijk mogen wonen. We zullen jullie zo goed mogelijk op de hoogte blijven houden.

27 maart 2009

De tegelzetter is bezig! De vloer is deze week gelegd en is prachtig geworden. Nu gaan ze verder met het tegelen van de badkamers en het installeren van de wastafels, wc, etc. Vrijdagmiddag zijn deze spullen bezorgd en het was best even spannend. Het is inmiddels meer dan een jaar geleden dat we dit allemaal hadden uitgezocht, maar gelukkig: het is nog steeds een mooie keus. Zo leuk om het huis te zien 'groeien' en Mr Nait denkt heel erg met ons mee, hij is echt super goed. Dit is wel een fase die ons erg veel energie en tijd kost. We gaan om de haverklap 'even' naar Montaut om alles te controleren want voordat je het weet zit er iets niet goed. Voorkomen is beter dan genezen luidt toch het spreekwoord? Zo hadden ze bijvoorbeeld de vloerverwarming precies onder de keukenkastjes gelegd. Niet echt fijn als je daar voedingsmiddelen in wilt bewaren. We hebben samen met Nait aan het einde van de vrijdagmiddag dit nog veranderd voordat 's maandags het cement er bovenop kwam. Was overigens een peuleschilletje: het zijn gewoon elektrische matjes die met een soort plastic nietjes op de isolatieplaten geprikt zijn. En nu ligt de verwarming dus mooi midden in de keuken.

20 maart 2009

Maar oh, wat is het moeilijk om in deze fase geduld te bewaren! Het kan ons niet snel genoeg gaan, maar juist de afwerking kost veel tijd. Inmiddels is de schoorsteen verplaatst naar een andere muur. Niet onze eerste keus, maar we denken dat het wel goed komt. Het had letterlijk wel wat voeten in aarde (hier klei), want de luchttoevoer moest ook verlegd worden. Er moest een jongen van onze bouwploeg onder de vloer door, gelukkig was hij niet zo groot. Hulde voor deze jongen! We krijgen in elk geval lekker een echt vuurtje in de kamer, gelukkig maar!

11 maart 2009

Vaak is 'geen nieuws, goed nieuws': helaas was dat met de bouw even niet zo... Er is helemaal aan het begin een grote tekenfout gemaakt door de bouwkundige wat betreft het dak, waardoor het leek of de open haard òf midden in de kamer moest, òf helemaal niet door kon gaan... Paniek alom dus. Alle experts zijn langs geweest om te kijken wat er eventueel wel mogelijk was. Allemaal mannetjes op en in het dak. Vreselijk spannend natuurlijk. Uiteindelijk kwam het antwoord: de haard kan alleen op een muur waar we hem helemaal niet bedacht hadden. Slik. Wij hebben ons huis minutieus ontworpen en ook de indeling van de zitkamer kwam nogal nauw. Voor de open haard hebben we zelfs een blinde muur laten plaatsen en een heel stuk uitzicht opgeofferd. Naar nu blijkt helemaal voor niets. Het stomme is dat de verkoper, de bouwkundige, de technische afdeling en zelfs de controlerende afdeling allemaal in het begin al hun twijfels hadden of dat wel goed zou komen, maar niemand heeft iets gezegd. En nu zitten we dus met de gebakken peren. Er zijn natuurlijk ergere dingen op de wereld, maar voor ons was het wel een heftige teleurstelling. Mr Nait, de bouwbegeleider leefde erg met ons mee, hij kan er niks aan doen en is ràzend geweest op iedereen die z'n mond heeft gehouden, maar dat verandert verder niets.
Wat nu te doen? Na besprekingen en bijeenkomsten van hot naar her gaat het nu zo: de open haard (inclusief schoorsteen) wordt verplaatst naar de enige andere muur waar het wel kan en we gaan een extra raam maken in de nu blinde muur, waardoor we het (nu voor niets opgegeven) uitzicht weer terugwinnen. Punt is alleen dat dat niet nu meteen kan, want dan moeten we nieuwe bouwvergunning aanvragen, ramen bestellen enzovoorts... dat zou een paar maanden duren en daar willen we niet op wachten. Volgend jaar gaan we dus meteen 'verbouwen'.
We hebben ook een andere haard uitgekozen, die beter past op die andere muur. Die was wel weer veel duurder, dus al met al geen vrolijk verhaal. Niks niet leuk om op de site te zetten, maar het is niet anders. En nogmaals: er zijn ergere dingen op de wereld.

Overigens gaat het met de rest van de bouw super-voorspoedig en kunnen we niet wàchten totdat het klaar is! Binnenkort ook weer vrolijke foto's van alles wat kei-mooi wordt.

20 februari 2009

Buiten dat er door de bouwer nog steeds hard gewerkt wordt hebben wij het ook heel druk met plannen maken en aansturen. Ze kennen de plattegrondjes van mij (Ineke) inmiddels en vragen er al naar als ze iets moeten doen wat nog niet vast ligt. Tijdens ons a.s. verblijf in NL gaat de verbinding tussen de veranda en het zwembad gebouwd worden. Leg dat maar eens uit... Dus maar weer een 'plan' gemaakt!

17 februari 2009

Langzaam maar zeker wordt het een écht huis. Door de binnenmuren is het wel moeilijker om foto's te maken. Het ruimtelijke perspectief wordt letterlijk beperkt. Wat je wel heel mooi kunt zien is de lichtinval in elke kamer.

Wat ik best heel lastig vind om te zien is het vele graafwerk. Doordat we op een ongelijk terrein bouwen moet er her en der nog flink wat klei verschoven worden. Het uiteindelijke resultaat is met name voor mij nog een raadsel. Ineke heeft een beter 3-dimensionaal inzicht en maakt allerlei computertekeningen. Als de graver weer eens komt met zijn grote machine vraagt hij al om de tekening. Als het aan hen ligt schuiven ze alles de gemakkelijkste kant op en zit je straks met een bult klei waar je hem niet hebben wilt. 'Regeren is vooruit zien' en dat geldt ook in Frankrijk.

11 februari 2009

Terwijl ze binnen onze kamermuren aan het plaatsen zijn is buiten de grondwerker bezig de omgeving rond het zwembad klaar te maken voor het terras eromheen. Het lijkt allemaal steeds echter!

11 februari 2009

De binnenmuren staan bijna en o, o, o, wat lijkt het dan ineens klein! Ze hadden ons al gewaarschuwd dat er een fase komt in de bouw dat het heel klein lijkt allemaal: nou, dat is nu! We hebben als een gek van alles na zitten meten en alle kamers zijn een stuk groter dan die we nu hebben, maar het lijkt zo anders. We zijn natuurlijk ook die enorme ruimte gewend en dat kon natuurlijk niet zo blijven. Maar... het gaat dus als een speer verder, hoera!

Links: 2.50 m, rechts 2.70 m

9 februari 2009

En we hebben weer een plafond! Het zit er al weer in. We zijn zo blij dat het nu weer 20 cm hoger is, het maakt echt een groot verschil. De hele équipe heeft heel hard en snel gewerkt en nu kan de bouw gewoon weer verder.

Nous voulons bien remercier encore une fois tout l'équipe pour cette solution professionel. Nous sommes vraiment très contentes, un grand 'bravo' pour vous! Merci!

Links het plafond van 2.50 m, rechts er weer af...

6 februari 2009

Donderdagavond kregen we een verontrustend telefoontje van onze bouwer. Ze hadden een grote vergissing gemaakt: het plafond hangt op 2.50 m (Franse standaardhoogte) terwijl wij nadrukkelijk 2.70 m in ons bestek hebben staan... Niet alleen het plafond was helemaal klaar, maar ook daaraan gekoppeld alle muren rondom. Dat was schrikken! De volgende morgen half negen direct naar de bouw, waar Mr Nait al op ons wachtte. Overleg. Natuurlijk hebben wij recht op 2.70 m. Maar wel zonde van al dat werk, dat vinden wij ook. Kunnen wij met die 2.50 m leven? Eigenlijk niet. Die 20 cm meer geven nèt dat extra gevoel van ruimte. Misschien wel in het slaapkamergedeelte? Maar nee, de bouwer besluit dat hij het het allerbelangrijkste vind dat wij het huis krijgen wat wij willen en voor 100% tevreden zijn. En dat zijn we! Zonder enige vorm van discussie zijn ze tot laat in de vrijdagavond en deze zaterdag bezig om alles zo snel mogelijk te herstellen. Wat zijn we blij dat we gekozen hebben voor IGC: die doen gewoon wat ze beloven, zonder dat wij ons zorgen hoeven te maken. Zo'n bouw is al spannend genoeg en op zo'n moment realiseer je je dat het fijn is om met een bedrijf te werken dat alles in een hand houdt.

3 februari 2009

Het was even stil op deze site, maar in tegendeel op de bouw! Nota bene de dag dat half Frankrijk zonder stroom zit, is een elektricien bij ons bezig om alle bedrading aan te leggen. Allemaal over het plafond, wat er steeds ingewikkelder uit gaat zien. Onder aan het plafond hangen een dag later een soort rails om het plafond te bevestigen, en ook dat hangt er inmiddels al in. Het ziet er wéer helemaal anders uit. Op dit moment zijn ze de muren aan het isoleren. Ze zijn continu aan het werk, heerlijk. Hoe vlugger het klaar is, hoe beter wat ons betreft.

25 januari 2008

Na de storm van zaterdag 24 januari gaan we toch wel enigszins zenuwachtig richting Montaut... Gelukkig staat alles er nog helemaal fier bij. Het enige zijn de opgewiebelde dakrandjes, die zich ook weer gedwee lieten terugvormen. 'Nothing on the hand dus', zou Kees zeggen!

19 janvier 2009

Mr Nait qui travaille pour IGC et s'occupe de notre construction a hier donné le premier clé à nous. C'est toujours un moment très special. Nous sommes heureux avec Mr Nait. Il est compétente, très précis, notre construction est bien organisé et propre. Ça fait un plaisir de travailler avec lui. Nos compliments! Nous espérons que la contruction ira continuer tellement bien et rapide.

Meneer Nait die zich vanuit IGC, het bouwbedrijf, om onze bouw bekommert heeft ons gisteren de sleutel gegeven. Altijd een speciaal moment. Wij zijn erg blij met meneer Nait. Hij is zeer kundig erg precies, onze bouw is goed georganiseerd en netjes. Het is een plezier om met hem te werken. Onze complimenten! Wij hopen dat alles zo goed en vlot blijft gaan.

12 januari 2009

We kunnen het bijna niet meer bijhouden, joh! Telefoontje van Rein: ze zijn de ramen aan het plaatsen. Kijken natuurlijk! We worden steeds verlegener: het wordt zó mooi... Prachtig gemaakte kozijnen en deuren worden er heel geconcentreerd ingehangen. En weer is de indruk helemaal anders: de pannen veranderden dat al, maar nu met die ramen en deuren wordt het Een Echt Huis.

9 januari 2009

En voor we er erg in hadden lagen de pannen op het dak! Wat een verschil weer! Het leuke is dat je nu als je binnen bent, echt ìn een huis bent. De pannen zijn prachtig, we hadden ze ook met zorg uitgekozen, maar 'in het echt' moet je het dan nog allemaal maar zien. De randen en de nokpannen en zo moeten nog, maar het vriest en waarschijnlijk kunnen ze niet metselen nu.

8 januari 2009

Daar gaan we weer! Direct op 5 januari is de bouw weer in volle vaart vooruit gegaan. Het vriest hier ook stevig, en toen de bouwvakkers hoorden dat er in Nederland zoiets als vorstverlet bestaat, wilden ze direct emigreren. Toen ze daarna hoorden dat ze dan de rest van het jaar vaak in de regen zouden moeten werken, besloten ze toch liever hier te blijven. We hebben ze gisteren verrast met warme chocolademelk en stroopwafels. En zelf hebben ze gewoon een lekker vuurtje gemaakt om zich af en toe aan te warmen.

23 december 2008

Frankrijk heeft Kerstreces. De spanten van het dak liggen erop, het zwembad is gevuld met beton (tenminste: de constructie!) en er is even rust rond de bouw. Ook even lekker. Volgend jaar verder!

16 december 2008

Volop bedrijvigheid! Terwijl de mensen van SudOuest-Piscines de wanden van het zwembad aan het plaatsen zijn, zet IGC het dak op het huis. Bij Paul en Rein is ook alles volop in gang. Het is zowaar gezellig door al die arbeid 'op Montaut'!

15 december 2008

Daar gaat ie weer, in volle vaart vooruit! Vanmorgen om 6 uur is begonnen De Grote Bult weg te werken en het gat te maken voor het zwembad. Toen ik om kwart voor 8 in het donker in de mist aankwam was de graver al volop aan het werk met een enorme machine. Begin van de middag zal het klaar zijn. En dan komt morgen het materiaal voor het zwembad èn het dak van het huis. Het is dus steeds hollen of stilstaan. Wij vinden hollen fijner!

13 december 2008

Het was even stil op de bouw, maar op de achtergrond gebeurt van alles. Ook de eerste tegenslagjes melden zich aan: de grote bult met grond naast ons huis moet op zeer korte termijn wijken voor de aanleg van het zwembad, maar alles is zo nat en glibberig dat we een extra grote shovel op rupsbanden moeten regelen. Dat kost veel geld extra... Slik. Maar het hoort erbij, dat weet je vantevoren.

Het leuke nieuws is dat dus a.s. maandag de Extra Grote Shovel de grote bult voor het grootste deel gaat verplaatsen en het gat voor het zwembad gaat graven. Dinsdag arriveren de onderdelen voor het zwembad en donderdag komen ze beton storten. Ook a.s. dinsdag wordt het dak op het huis geplaatst. Het wordt dus een drukte van belang.

Voor de kerst heeft alles nog meer vorm: het zwembad ligt er ruwweg, het huis heeft z'n definitieve vorm, maar ook het terein wordt meer en meer zoals de tuin zal worden. Reken maar dat we volgende week met de camera klaar staan op Montaut!

6 december 2008

Het dak op z'n kop! Onze buurmannen vertelden dat ze maandag druk aan de slag waren bij ons met het dak, tot er opeens een probleem leek te zijn. Na heftig beraad werd het werk gestaakt en ligt het nu een week stil. Waarschijnlijk klopt er iets niet met de aangeleverde onderdelen van het dak. De rest hangt te wachten om verder gemonteerd te worden. Nu heeft het de afgelopen week hier ook zó vies geregend, dat het me had verbaasd als ze lekker verder waren gegaan. Het zal allemaal wel loslopen. Ik ga a.s. maandag even bellen.

Overigens zijn de buurmannen zelf ook van start gegaan met de verbouw. De hele vloer ligt eruit en het ziet er nu nòg spectaculairder uit dan eerst. Spannend!

27 november 2008

Wauw! Wat een verrassing! Alle muren zijn nu helemaal op hoogte, de bogen bij de veranda zijn gemetseld en ze zijn nu druk bezig de sierrandjes onder het dak (génoises) te plaatsen. Het wordt helemaal zoals we bedacht hebben, fantastisch!

20 november 2008

Het gaat hard! Afgelopen zondag hebben we gezien dat sommige muren al helemaal op hoogte zijn. Hoog! En groot! Terwijl we bang waren dat het allemaal klein zou lijken tijdens de bouw blijkt dat dus heel erg mee te vallen. Nog steeds klopt het voor ons gevoel helemaal, fijn, we hebben het goed bedacht voor ons. Zijn benieuwd als de veranda ook vorm krijgt.

10 november 2008

We hadden al van buurman Rein gehoord dat het vol stond met stenen, maar na een weekje NL beginnen zelfs de muren op te komen! Het blijft iedere keer weer leuk als er weer een stapje verder gewerkt wordt. Nu kun je al echt door het huis lopen en zien waar de ramen en 'portes-fenetres' komen. Ook de 'genoises' (sierrandje onder het dak) liggen al klaar en het dak is zolang bij de buren geparkeerd. Morgen is het een Franse feestdag, we hopen dat ze woensdag weer verder gaan.

19 oktober 2008

Al wachtend op het drogen van het beton maken we er (ons kennende) meteen een feestje van. Floris en Ingrid, de (bijna) nieuwe eigenaren van La Gare Blanche, kwamen er even een prikwijntje drinken. Nog minstens een week of twee wachten, dan kunnen we weer verder. En ondertussen: santé!

14 oktober 2008

Vanwege het heuglijke feit dat ons huis verkocht is, konden we ook weer een zwembad kopen, hoera! We hebben een bad gekocht van 9 x 4.66 mm met zo'n sjieke rond trap aan het uiteinde. Een stukje groter dus nog dan we nu hebben, wat een luxe! Vandaag is de zwembadbouwer geweest om te kijken waar het precies gaat komen, heeft foto's gemaakt voor de aanvraag van een soort bouwvergunning en we hebben e.e.a. overlegd. Ze gaan er heel snel aan beginnen en het zwembad is misschien nog wel eerder klaar dan het huis! We boffen dat we het gelijktijdig aan kunnen leggen, dat scheelt heel veel rotzooi naderhand.

6 oktober 2008

Dachten we eerst dat dat huis er voorlopig niet zou staan, nu gaat het ineens ràzendsnel. Na een week hard werken is vanmorgen het beton gestort. Eerst de fundering gemetseld, isolatie erin en betonnen palen met ijzer, alle leidingen op hun plek en storten maar! Er is nu een rustpauze ingelast van 3 tot 4 weken, waarin de dikke betonlaag moet drogen. Hopelijk gaat het daarna weer net zo snel verder als de afgelopen week!

30 september 2008

Buurman Rein, net terug uit Nederland, kwam gisteren even langs op La Gare Blanche. Hij liet terloops vallen 'dat het best wel opschoot op Montaut'. Wàt?! Zijn ze ineens begonnen! We zijn gistermiddag direct gaan kijken. Ze hebben de contouren en de muren uitgegraven en zijn de fundering aan het metselen. Voor het eerst konden we virtueel door het huis lopen. Geweldig!

We realiseerden ons dat stap voor stap steeds meer af komt. En iedere stap wordt er meer zichtbaar. Dat is logisch, maar voor ons zijn het net kadootjes!

22 september 2008

Het gaat allemaal lekker op z'n Frans natuurlijk. Nadat het gat gegraven was, was het een hele poos stil. Het was nog vakantietijd en alles moest nog ingepland worden. Inmiddels bleek ook onze contactpersoon bij de bouwer een andere baan te hebben gekregen. Maar afgelopen week heeft de bouw weer een stap gezet. Het huis is ingemeten door het kadaster en er staan nu roze paaltjes op iedere hoek. Vrijdag hebben we een afspraak gehad met onze nieuwe contactpersoon, Mr Nait (een zeer ervaren man, zijn we heel blij mee) die ons vertelde dat begin volgende week de bouw ècht gaat beginnen. We zullen zien!

Het verplichte bouwbord voor DE BEER/OERLEMANS

18 augustus 2008

Ze zijn begonnen! Jeetje, was dat spannend. We hebben geen oog dicht gedaan voor De Grote Dag... Maar 's morgens om een uur of acht kwam iedereen z'n plicht doen: de graafbaas, de graafjongens, de afgezant van de oude eigenaar i.v.m. De Waterput, de waterman, de bouwbaas, de buurjongens en wij. Met een best klein graafmachientje is in een dag of drie de toegang geregeld en ons hele mooie weitje omgezet in een indrukwekkende bouwplaats. Begin september gaat de echte bouw van start, de eerste wachtweek is dus ook al weer bijna om...