'Van nature lui' is een van de omschrijvingen van de Rhodesian Ridgeback. Nou, dat maken ze meer dan waar! En ook vooral proberen elk sprietje zon te pakken.
We zijn vanmiddag een lange wandeling wezen maken, het is hier echt heel mooi weer. Ze hadden er wel zin in want eenmaal buiten zijn ze alles behalve lui. Na een paar reeën te hebben gespot (en Badu helemaal opgewonden aan de lijn) liepen we ook nog een enorme haas tegen het lijf. Ik kon hem met moeite houden zo wild werd Badu. Maar het is gelukt ondanks mijn verstuikte duim. Ja, dat was weer zo'n domme aktie van mij. We waren gisteren de bakken in de moestuin aan het vullen met een speciaal mengsel. Dat moet straks het tuinieren aangenamer maken. Ineke heeft een methode op internet gevonden bij 'jelles makkelijke moestuin' en daar hebben wij onze hoop op gevestigd. In de kerstvakantie hebben we de bakken getimmerd en die dus gisteren gevuld. Net bij de laatste emmer struikelde ik over een paaltje en kwam heel ongelukkig op mijn duim terecht. Meteen gekoeld maar het heeft weinig geholpen; hij is dik, blauw en pijnlijk. En zonder duim kun je bijna niks, kan niet eens de knoop van mijn broek vastmaken en loop dus lekker in een trainingsbroek. Och, geen mens die het ziet en de honden houden toch onvoorwaardelijk van me. Ineke gelukkig ook!
Dit is tweede kerstdag. Na de hele middag in de moestuin te hebben gewerkt hadden we buiten de vuurkorf aan. Ik wilde mijn moeder even bellen en ging naar binnen om de telefoon te pakken. Op de terugweg naar buiten struikelde ik en viel met mijn scheenbeen op de drempel om vervolgens een mooie rol naar buiten te maken. Juist op dat moment neemt mijn moeder op. Heb het gesprek kort gehouden want mijn been deed behoorlijk zeer. Zie het resultaat op de foto.
Als ik moe ben dan ben ik echt een brokkenpiloot. Eigenlijk hebben Ineke en ik ook afgesproken dat we niet langer dan een uurtje of twee per dag in de tuin werken. Ook om het leuk te houden natuurlijk.
Daar gaan we weer. Na een weekje (veel te kort!) vakantie hebben we de draad weer opgepakt. De werkkamer heeft in de vakantie een warme bruine kleur gekregen, er staat een nieuwe tafel en alles is keurig opgeruimd. De goede voornemens zijn zichtbaar: gezonde mandarijnen en water. We hopen dat het weer een goed jaar gaat worden en we doen ons best.
De moestuin heeft ook veel aandacht gehad en zodoende wordt het straks in het voorjaar gemakkelijker om te starten met het verbouwen van allerlei lekkers. We hebben bakken gemaakt waarin een mengsel komt van losse grond zodat we niet meer in die zware klei hoeven te ploeteren. Vooral als het regent is dat een ramp, de klei blijft dan overal aan plakken.
Elke dag hebben we een flinke wandeling met Kosi en Badu gemaakt, daar genoten zij maar ook wij heerlijk van. De golfstokken hebben we niet aangeraakt, we wilden even niets moeten en hoeven. Bovendien als de baan nat is dan wordt het zwaar en je verliest veel ballen omdat ze simpelweg in de grond verdwijnen. Je kunt ze dan echt niet meer vinden. Maar we gaan het deze week wel weer proberen en we willen het komende seizoen zoveel mogelijk wedstrijden meedoen. Door het werk van Lies was dat soms lastig te organiseren. Maar Marthijn en Irene zijn welwillend om haar volgend seizoen het weekend vrij te geven, dat zou heerlijk zijn.
Lieve mensen, dank voor jullie kaartjes via de post en de berichtjes in ons gastenboek. Wij wensen jullie ook allemaal een heel goed jaar in alle opzichten!
Deze tijd is altijd heel erg geschikt om even terug te kijken en iedereen een update te geven van het wel en wee in ons Franse leven. De site hebben even gelaten voor wat het was. We vielen teveel in herhalingen en het ontbrak ons aan inspiratie. Maar nu zijn we er weer!
Liesbeth heeft een goed seizoen gedraaid op Le Cariol. Wat betreft werktijden en fysieke belasting een enorme verbetering t.o.v. de afgelopen twee jaren. Maar op de camping was het ook heel gezellig hoor! Er staat overigens deze maand een artikel over Le Cariol in het tijdschrift 'Leven in Frankrijk'. In het blad staan meer foto's (ook van Ineke) en het hele artikel. Wellicht leuke kerstliteratuur?
Vanaf oktober heeft Liesbeth de boel in en om huis opgepakt. De kozijnen zijn nu, op twee na, allemaal gebeitst dus die kunnen er voorlopig weer even tegen. Uiteraard kost de (moes)tuin veel tijd en we hebben een heel aantal bomen geplant. Deze zijn bekostigd middels een bijdrage die wij in december van 'moederbeer' kregen en het is leuk om er iets tastbaars en blijvends mee te doen. Nu maar hopen dat ze straks lekker gaan groeien.
Vlak voor de winter was het houthok klaar en nu ligt er 6 kuub mooi droog hout te wachten om gestookt te worden. Omdat het heel lang warm bleef, zijn we pas een week of drie de haard aan het stoken. Maar tsjonge, wat is dat altijd gezellig! Kosi en Badu liggen dan letterlijk te ronken voor de kachel.
Het gaat trouwens erg goed met onze kanjers en het is alweer bijna een jaar geleden dat Badu zo ziek was. Het enige nadeel is dat ze steeds wereldvreemder worden en het bijna onmogelijk wordt om met ze te wandelen. We gaan dan altijd naar 'de pruimen', een zeer uitgestrekte pruimenboomgaard waar we ongestoord minstens een uur kunnen wandelen. Badu mag niet los, die heeft een zodanig sterk jachtinstinct dat het onverantwoord is om hem zijn gang te laten gaan. Kosi is te lui, gelukkig, dus die mag wel los. Dan amuseert ze zich kostelijk en komt zo nu en dan een koekje halen.
Ineke heeft zakelijk een bijzonder goed jaar achter de rug. Gelukkig maar, want de tijden zijn moeilijk in Europa en van het halve inkomen van Liesbeth kunnen we echt niet leven. Ze schoolt regelmatig bij (in NL) om op de hoogte te blijven van de laatste ontwikkelingen en mogelijkheden. Bovendien heeft ze dit jaar ook een opleiding digitale fotografie met veel succes afgerond. Haar bedrijf in nu helemaal Frans, heet IO DESIGN, en het heeft best even tijd nodig gehad voordat deze puzzel in elkaar viel. Haar opdrachtgevers zijn bijna allemaal Nederlands maar met de huidige technieken is dat helemaal geen enkel punt. Alleen het bankwezen in Frankrijk is een verhaal apart. Ze bemoeien zich met alles en maken fout op fout. Daarover schrijven we nog wel een keer iets meer. De meeste Nederlanders zullen het niet geloven. Wordt dus vervolgd....
In Nederland komen we steeds minder. Gelukkig komt Nederland af en toe bij ons en ook via de media blijven wij op de hoogte van alle gebeurtenissen bij jullie. Ons leven speelt zich meer en meer hier af en zo hoort het ook. Liesbeth is druk bezig met een opleiding Frans via de LOI. Het is intensief, het niveau ligt hoog, maar ze wil nog beter integreren en de taal is daarbij het belangrijkste. Zo blijven we bezig!
Lieve mensen, wij duiken onder de kerstboom en we wensen iedereen hele fijne feestdagen en een héél gelukkig nieuwjaar.
Ineke & Liesbeth
Je eigen website maken!